 |
|
|
O Shluaigh An T-Saoghail! Tuigibh gu for gu bheil dosgainn gun fhios 'gar lean tuinn is gu bheil ath-dhioiadh cràidhteach a' feitheamh oirbh. Na smaoinichibh gu bheil na gnìomhan a rinn sibh air an dubhadh as mo shealladhsa. Air m'àilleachd tha na gnìomhan a rinn sibh air an sgrìobhadh le mo pheann an litrichean mòra air clàir seud. |
|
A Chiníocha An Domhain! Bíodh fhios agaibh go deimhin go bhfuil tubaiste gan choinne do bhur leanúint agus go mbeidh éiric léanmhar le díol agaibh. Ná bígí ag smaoineamh go bhfuil bhur ngníomhartha folaithe ar mo shúile. Dar mo scéimh! tá a bhfuil déanta agaibh greanta ag mo pheann i litreacha follasacha ar tháibléid chriosailíte. |
O YE PEOPLES OF THE WORLD! Know, verily, that an unforeseen calamity followeth you, and grievous retribution awaiteth you. Think not that which ye have committed hath been effaced in My sight. By My beauty! All your doings hath My pen graven with open characters upon tablets of chrysolite.
64 |
O Fhir-Ainneirt Na TaLmhainn! Trèigeadh bhur iàmhan ainneirt oir bhòidich mi gun maitheanas a thoirt airson ana-ceartas duine. Is e seo chùmhnant a dh'òrduich mi do-Atharraichte air a' chlàir ghièidhte is a sheulaich mi le mo sheula glòire. |
|
A Lucht Géarleanúna Na Cruinne! Tarraingígí bhur lámha ón ansmacht, óir táim faoi ghealltanas gan a leatrom a mhaitheamh d’aon duine. Seo é mo chonradh atá ordaithe gan athghairm agam sa táibléad cumhdaithe agus atá séalaithe le séala mo ghlóire. |
O YE PEOPLES OF THE WORLD! Know, verily, that an unforeseen calamity followeth you, and grievous retribution awaiteth you. Think not that which ye have committed hath been effaced in My sight. By My beauty! All your doings hath My pen graven with open characters upon tablets of chrysolite.
65 |
O Luchd Eas-Umhail! Rinn m'fhad-fhoighidinn tana sibh agus m'fhulangas neo-shuimeil sibh ann an dòigh is gun bhrosnuich sibh steud borb a' bhoile gu slighean cunnartach tha treòireachadh a chum sgrios. An robh dùil agaibh nach robh dragh agam neo nach robh fhios agam? |
|
A Lucht Ceannairce! Rinne m’fhoighne ródhana sibh agus tá sibh neamhaireach de bharr m’fhadfhulaingthe sa chruth gur spor sibh capall cogaidh tintrí na hainmhéine chun slite baolacha a bhfuil an léirscrios mar cheann cúrsa acu. Ar shíl sibh mé bheith neamh-aireach nó gan eolas agam oraibh? |
O REBELLIOUS ONES! My forbearance hath emboldened you and My long-suffering hath made you negligent, in such wise that ye have spurred on the fiery charger of passion into perilous ways that lead unto destruction. Have ye thought Me heedless or that I was unaware?
66 |
O Eilthirich! An teanga a chruthaich mi airson luaidh orm na gàmhraich i le cul-chàineadh. Ma ghabh ainteas t'fhèinealachd làmh-an-uachdair ort cuimhnich t'easbhuidhean fhèin is chan e easbhuidhean mo chreutairean oir is aithne do gach duine e fhèin nas fhearr nas aithne dha neach eile. |
|
A Eisimirceacha! An teanga atá ceaptha agam le haghaidh mo luaite, ná truaillígí le cúlchaint í. Má thugann tine an leithleasa an bua oraibh, bíodh cuimhne agaibh ar bhur lochta féin agus ní ar lochta mo chréatúr, as siocair gach aon duine agaibh a bheith níos eolaí air féin ná ar an gcuid eile. |
O EMIGRANTS! The tongue I have designed for the mention of Me, defile it not with detraction. If the fire of self overcome you, remember your own faults and not the faults of My creatures, inasmuch as every one of you knoweth his own self better than he knoweth others.
67 |
O Chlann Na Mac-Mianna! Biodh fhios agaibh gu deimhinnte, am feadh 'sa tha briseadh-fàire boilisgeach a' briseadh fàire na diadhachd shiorruidh, tha diamhairean is gniomhairean diabhfuidh deante ann an dùbhlachd na h-oidhche air am foiliseachadh is air an soiliseachadh air beulaibh siuaigh an t-saoghail. |
|
A Chlann An Taibhrimh! Bíodh fhios agaibh, go deimhin, le linn don lá dealraitheach bheith ag gealadh os cionn bun spéire na naofachta síoraí, go nochtfar agus go dtaispeánfar go hoscailte os comhair chiníocha an domhain an uile rún diabhlaí agus gach a ndearnadh le dorchadas na hoíche. |
O CHILDREN OF FANCY! Know, verily, that while the radiant dawn breaketh above the horizon of eternal holiness, the satanic secrets and deeds done in the gloom of night shall be laid bare and manifest before the peoples of the world.
68 |
O Luibh Tha Ag Eirigh As An Duslach! Carson nach do shuath na làmhan salach sin agad t-aodach fhein an toiseach agus carson le do chridhe truailite le ana-miann agus boil-inntinn a tha thu sireadh co-chomunn riumsa agus gun teid thu steach do Mo rioghachd naoimh! Tha sibh fada bh'on ni tha sibh a' miannachadh. |
|
A Chogail a Fhréamhaíonn ón gcré! Cén fáth nár bhain na lámha truaillithe seo agat do d’éide féin ar dtús nó cad chuige ar mian leat cumann a dhéanamh liom agus teacht isteach i mo ríocht bheannaithe le linn do do chroí bheith truaillithe le saint agus le hainmhian? Is fada, fada atá sibh ón ní atá sibh a iarraidh! |
O WEED THAT SPRINGETH OUT OF DUST! Wherefore have not these soiled hands of thine touched first thine own garment, and why with thine heart defiled with desire and passion dost thou seek to commune with Me and to enter My sacred realm? Far, far are ye from that which ye desire.
69 |
O Chlann Adhaimh! Tha briathran diadhaidh agus gnìomhairean glan agus ciatach a' dìreadh gu speur na glòire nèamhaidh. Dean strì gum bi do ghiomhairean air an glanadh bho dhuslach fèinealachd agus cealgaireachd agus gum faigh iad fàbhar an cùirt na glòire; oir a dh'aithghearr cha ghabh breitheimh a' chinne-daonna ann an làthaireachd diadhaidh an fhir tha air aoradh, ach làn-deagh-bheus agus gnìomhairean uile-threibhdhireach. Is e seo reul-là a' ghliocais agus an dìomhaireachd naoimh a bha dealradh os cionn fàire na toil naoimh. Is beannaichte,iadsan a thionndaidheas thuice. |
|
A ádhamhchlann! Ardaíonn briathra beannaithe agus dea-ghníomhartha glana go dtí ríocht na glóire neamhaí. Déanaigí bhur ndícheall le go nglanfar bhur ngníomhartha ó smúr an nádúir dhaonna agus an bhéalchrábhaidh agus go mbeidh siad inghlactha i gcúirt na glóire, mar roimh roimh i bhfad ní ghlacfaidh measúnóirí an chine dhaonna i láthair Ghrá ár n-anama ach le fíréantacht ró-uasal agus le gníomhartha glana gan smál. Is í seo grian na heagna agus na mistéire diaga a shoilsigh os cionn bun spéire na tola diaga. Is beannaithe an dream a thiontaíonn chuige. |
O CHILDREN OF ADAM! Holy words and pure and goodly deeds ascend unto the heaven of celestial glory. Strive that your deeds may be cleansed from the dust of self and hypocrisy and find favor at the court of glory; for ere long the assayers of mankind shall, in the holy presence of the Adored One, accept naught but absolute virtue and deeds of stainless purity. This is the daystar of wisdom and of divine mystery that hath shone above the horizon of the divine will. Blessed are they that turn thereunto.
70 |
O Mhic Saoghaltachd! Is tlachdmhoir rioghachd na bith na'm e is gun ruigidh tu oirre: is glòirmhoir rioghachd na bith-bhuantachd na'n deidheadh tu thairis air an t-saoghal bhàsmhoir; is milis am mòr-ghairdeachas naomh ma dh'òlas tu as a' chuaich dhiomhair a làmhan an òigfhir nèamhaidh. Na'n ruigeadh tu an ìre seo bhiodh tu saor bho sgrios agus bàs is bho saothair agus peacadh. |
|
A Mhic Na Saoltachta! Is taitneamhach ríocht na beatha dá mbainfeá amach í; is glórmhar saol na síoraíochta dá n-imeofá thar an domhan básmhar; is aoibhinn an eacstais bheannaithe má ólann tú as an gcailís mhistiúil ó lámha an Mhacaoimh neamhaí. Dá mbainfeá an staid sin amach bheifeá saor ó bhascadh agus ón mbas, ó dhua agus ó pheacadh. |
O SON OF WORLDLINESS! Pleasant is the realm of being, wert thou to attain thereto; glorious is the domain of eternity, shouldst thou pass beyond the world of mortality; sweet is the holy ecstasy if thou drinkest of the mystic chalice from the hands of the celestial Youth. Shouldst thou attain this station, thou wouldst be freed from destruction and death, from toil and sin.
71 |
O Mo Chairdean! Cuimhnichibh air a' chùmhnant a rinn sibh riumsa air beinn Pharan, tha suidhichte ann an criochan diadhaidh Shamain. Tha mi toirt mar fhinuis an sluagh os àird agus an luchd-fuirich anns a' bhaile shìorruidh, ach chan fhaigh mi aon a tha dìleas do'n chumhnant. Gu deimhinnte tha uaill agus aramach air a ghlanadh gu tur bho ar cridheachan ann an dòigh is nach eii lorg dheth air fhàgail. Gidheadh le eolas air an seo, dh'fhuirich mi is cha do shoillsich mi e. |
|
A Chairde! Bíodh cuimhne agaibh ar an gcúnant a rinneadh idir mé agus sibh ar Chnoc Párán atá suite taobh istigh de thearmann beannaithe Sámán. Thog mé mar fhinnéithe sluaite neimhe agus áitritheoiri chathair na síoraíochta ach níl le fáil agam anois oiread is duine amháin atá dílis don chúnant úd. Is cinnte go bhfuil sé scriosta den chroí de bharr uabhair agus ceannairce, sa chruth nach maireann lorg ar bith de. Cé gurbh fheasach dom an méid sin, d’fhan mé is níor nocht mé é. |
O MY FRIENDS! Call ye to mind that covenant ye have entered into with Me upon Mount Paran, situate within the hallowed precincts of Zaman. I have taken to witness the concourse on high and the dwellers in the city of eternity, yet now none do I find faithful unto the covenant. Of a certainty pride and rebellion have effaced it from the hearts, in such wise that no trace thereof remaineth. Yet knowing this, I waited and disclosed it not.
72 |
O Mo Sheirbhisich! Tha thu eadhon mar chialdheamh le faobhar geur folaichte ann an dùbhiachd a truaill is a fiach foiaichte bho eòlas an fhir-deilbhe. Mar sin thig a mach a truaill feinealachd agus ana-mianna ach an tèid t'fhiach a loinnreachadh agus a shoillseachadh do'n t-saoghal. |
|
A Sheirbhíseach! Tá tú mar a bheadh claidheamh atá faghartha go fíneálta, agus é i bhfolach i ndorchadas a thruaille, gan a luach ar eolas ag an gceardaí. Tar amach, mar sin, as truaill an nádúir dhaonna agus na hainmhéine le go bhfeicfear do luach lonrach agus go nochtfar don domhan uile í. |
O MY SERVANT! Thou art even as a finely tempered sword concealed in the darkness of its sheath and its value hidden from the artificer's knowledge. Wherefore come forth from the sheath of self and desire that thy worth may be made resplendent and manifest unto all the world.
73 |
O Mo Charaid! Is tu reul-là nèamh mo dhiadhachd is na leig do thruallidheachd an t-saoghail sgàif a chur air do dhèairachd. Srac as a chéiie brat dorch na mi-shuim ach an éirich thu loinnreach o ghul nan sgòthan is gun cuir thu air a h-uile nì èideadh na beatha. |
|
A Chara! Is tusa an ghrian ar neamh mo naofachta: na cuireadh bréantas an tsaoil urú ar do loinnir. Réab fial na neamh-aire as a chéile, le go dtiocfaidh tú go dealraitheach amach as cúl na néalta agus go ngléasfá an uile ní le héide na beatha. |
O MY FRIEND! Thou art the daystar of the heavens of My holiness, let not the defilement of the world eclipse thy splendour. Rend asunder the veil of heedlessness, that from behind the clouds thou mayest emerge resplendent and array all things with the apparel of life.
74 |
O Chlann Na Faoin-Ghlòir! Airson ughdarras diombuan thrèig sibh mo rioghachd buan-mhaireannach is sgeadaich sibh sibh fèin le eideadh dealrach an t-saoghail is rinn sibh bòsd as. Air m' àilleachd! Cruinnichidh mi iad uile fo aon dhath an dusiaich is glanaidh mi gu tur an dathan atharraichte ach a mhàin an fheadhainn a thagh m'fheadhainn fhìn agus is e sin glanadh o gach uile dhath. |
|
A Chlann Na Glóire Díomhaoine! Ar fhlaitheas neamhbhuan thréig sibh mo thiarnas suthain agus mhaisigh sibh sibh féin le libhré aerach an domhain go ndearna sibh bhur maíomh as. Dar mo scéimh! baileoidh mé a bhfuil ann faoi chumhdach aondathach na cré agus scriosfaidh na dathanna éagsúla seo cé is moite díobh siúd a dhéanann rogha de mo dhath féin agus is é sin glaine ó gach aon dath. |
O CHILDREN OF VAINGLORY! For a fleeting sovereignty ye have abandoned My imperishable dominion, and have adorned yourselves with the gay livery of the world and made of it your boast. By My beauty! All will I gather beneath the one-coloured covering of the dust and efface all these diverse colours save them that choose My own, and that is purging from every colour.
75 |
O Chlann Na Mi-Shuim! Na gràdhaichibh ùghdarras bhàsmhoir is na deanaibh gàirdeachas ann. Tha sibh eadhon mar an t-eun neo-aireii a tha le làn earbsa a' ceileireadh air a' mheangan gus, ann an seal, an tilg an t-eunadair, am bàs, e air an duslach, is tha an ceòl, an cumadh is an dath air teiche gun lorg air fhagail. Mar sin gabhaibh eala, o thràillean na h-ana-mianna. |
|
A Chlann Na Faillí! Ná suígí bhur gcroí ar fhlaitheas neamhbhuan ná ná bainigí aoibhneas as. Tá sibh mar a bheadh an t-éan neamh-aireach ann a bhíonn ag ceiliúr go móruchtúil ar géag go dtí go dtagann an foghlaeir darb ainm an Bás agus go gcaitheann sé ar an gcré é sa dóigh go gcailltear idir shéis, chrot agus dhath, gan tásc gan tuairisc. Tugaigí aire, a mhogha na hainmhéine! |
O CHILDREN OF NEGLIGENCE! Set not your affections on mortal sovereignty and rejoice not therein. Ye are even as the unwary bird that with full confidence warbleth upon the bough; till of a sudden the fowler Death throws it upon the dust, and the melody, the form and the colour are gone, leaving not a trace. Wherefore take heed, O bondslaves of desire!
76 |
O Mhic Mo Bhanoglaich! Tha treòireachadh a riamh air a bhi air a thoirt le briathran ach tha e nis air a thoirt le gniomhairean. Feumaidh a h-uile ach gniòmhairean de'n t-seòrsa seo cha bhuin iad ach a mhàin ach do ar luchd-gaoil. Deanaibh strì mar sin le ar cridhe is le'r n-anam gu ar comharrachadh fhein le ar gniomhairean. Sin mar tha sinn a' comhairleachadh dhuibh anns a' chiàr dhiadhaidh agus loinnearach seo. |
|
A Mhic Mo Bhansearbhónta! Le briathra a tugadh treoir riamh cheana agus anois is le gníomhartha a thugtar í. Caithfidh gach aon duine gníomhartha glana, naofa a nochtadh óir baineann briathra le gach uile dhuine mar an gcéanna ach is le lucht ár n-ansachta amháin a leithéidí de ghníomhartha. Déanaigí iarracht, mar sin, idir anam agus chroí, le go n-aithneofar de bharr bhur ngníomhartha sibh. Is amhlaidh a chomhairlímid daoibh sa táibléad lonrach, naofa seo. |
O SON OF MY HANDMAID! Guidance hath ever been given by words, and now it is given by deeds. Every one must show forth deeds that are pure and holy, for words are the property of all alike, whereas such deeds as these belong only to Our loved ones. Strive then with heart and soul to distinguish yourselves by your deeds. In this wise We counsel you in this holy and resplendent tablet.
77 |
O Mhic A' Cheartais! Air an oidhche theich àilleachd an fhir shìorruidh bho àirde uaine an dìleis gu Sadratu'l-Muntahá, agus ghuil e cho mór is gun ghlaodh a' chòmhlan gu h-àird is luchd-fuireach nan rioghachd shuas aig a chaoineadh. An sin chaidh foighneachd carson an gul.is an caoineadh? Fhreagair e: mar dh'iarradh dh'fheith mi gu foighidneach bhuapa-san a tha air an talaimh. An sin an déidh iarraidh orm tilleadh, feuch chunnaic mi gu robh cuid de cholumain na diadhachd air am feuchainn gu goirt ann an spuirean choin na talmhainn. An sin thainig maighdean na neamha 'na cabhaig bho a taigh-mòr falchaidh, gun bhrat-gnùis agus loinnreach is dh'fhoighnich i an ainmean is dh'innsear iad uile ach a h-aon. Agus le am brosnachadh, labhair iad a' chiad litir de'n ainm seo is le sin bhruchd luchd-fuireach nan rùm nèamhaidh a mach a dachaidh na glòire aca. Agus am feadh is a bha an dara litir 'ga h-aithris thuit iad uile sìos air an duslach. Aig an aon àm chualas guth as an ionad-choisrigte staigh: "Chun a seo ach cha teid nas fhaide". Gu deimhinnte tha sinn a' toirt fianuis air na rinn iad is na tha iad a' deanamh a nis. |
|
A Mhic An Chirt! Faoi choim na hoíche tá álleacht na beatha síoraí i ndiaidh teicheadh ó mhullach smaragaideach na dílseachta go dtí an Sadratu’l-Muntaha agus chaoin chomh géar sin go ndearna sluaite na bhflaitheas agus áitritheoirí neimhe olagón faoina mhairgneach. Fiafráiodh ansin, ‘Cad é is cúis leis an gcaoi agus an olagón?’ Is é a d’fhreagair sé: ‘D’fhan mé, mar a aithníodh dióm, go tnúthánach ar ard na dílseachta ach níor chuir mé boladh cumhra na fíréantachta ó áitritheoirí an domhain. Ansin nuair a glaodh orm filleadh, d’amharc mé agus féach! bhí coilm naofachta áirithe ann agus iad faoi chrá idir chrúba mhadraí an domhain. Leis sin dheifrigh Maghdean na bhFlaitheas lonrach, gan fial, amach as a cúirt mhistiúil agus d’fhiafragh a n-ainmneacha sin. Insíodh iad uile ach ceann amháin agus nuair a rinne sí achainí labhraíodh an chéad litir de Ní luaithe sin déanta ná tháinig áitritheoirí na seomraí neamhaí amach de rúid as a n-áras glórmhar. Agus le linn don dara litir bheith á rá thit an uile dhuine acu ar an gcré. Ar an móimint sin cluineadh glór ón scrín ab fhaide istigh: 'Go nuige seo agus gan dul thairis." ' Go deimhin, tugaimid fianaise dá bhfuil déanta acu agus dá bhfuil á dhéanamh acu san am seo. |
O SON OF JUSTICE! In the night-season the beauty of the immortal Being hath repaired from the emerald height of fidelity unto the Sadratu'l-Muntahá, and wept with such a weeping that the concourse on high and the dwellers of the realms above wailed at His lamenting. Whereupon there was asked, Why the wailing and weeping? He made reply: As bidden I waited expectant upon the hill of faithfulness, yet inhaled not from them that dwell on earth the fragrance of fidelity. Then summoned to return I beheld, and lo! certain doves of holiness were sore tried within the claws of the dogs of earth. Thereupon the Maid of heaven hastened forth unveiled and resplendent from Her mystic mansion, and asked of their names, and all were told but one. And when urged, the first letter thereof was uttered, whereupon the dwellers of the celestial chambers rushed forth out of their habitation of glory. And whilst the second letter was pronounced they fell down, one and all, upon the dust. At that moment a voice was heard from the inmost shrine: "Thus far and no farther." Verily We bear witness to that which they have done and now are doing.
78 |
O Mhic Mo Bhanoglaich! 0l bho theangan nan tròcaireach alltan na diamhaireachd naoimh, agus faic bho fuaran an labhairt naoimh boilisgeadh neo-sgàileach reul-là a' ghliocais. Cuir siol mo ghliocais naoimh ann an ùir ghlan a' chridhe agus uisgich iad le uisge a' chinnteis ach am fàs sìthein an eòlais agus a' ghliocais ùr agus gorm a baile diadhaidh a' chridhe. |
|
A Mhic Mo Bhansearbhónta! ól deoch de theanga an trócairigh as sruthán na diamhaire diaga agus féach ó réalt mhaidne na hurlabhra diaga niamhracht neamhfhialaithe ghrian na heagna. Cuir síolta m’eagna diaga i gcré ghlan an chroí agus déan iad a fhliuchadh le huiscí na cinnteachta le go bhfréamhóidh buthaí an eolais agus na heagna, úr agus glas, i gcathair bheannaithe an chroí. |
O SON OF MY HANDMAID! Quaff from the tongue of the merciful the stream of divine mystery, and behold from the dayspring of divine utterance the unveiled splendour of the daystar of wisdom. Sow the seeds of My divine wisdom in the pure soil of the heart, and water them with the waters of certitude, that the hyacinths of knowledge and wisdom may spring up fresh and green from the holy city of the heart.
79 |
O Mhic Na H-Ana-Mianna! Dè cho fada is a dh'itealaicheas tu an rìoghachdan na h-ana-mianna? Thug mi sgiathan dhuit ach an itealaich thu gu rìoghachdan na diadhachd dìomhair is chan ann gu riophachdan nan ana-mianna diabhiu'dh. Thug mi dhuit a' chìr cuideachd ach an sgeadaich thu mo chuailein dubha is nach gearr thu m'amhaich. |
|
A Mhic Na Hainmhéine! Cén fhad a mhairfidh tú ag eitilt i ríocht na hainmhéine? Bhronn me sciatháin ort le go rachfá in airde go dté ríochtaí na naofachta mistiúla agus ní go dtí críocha na samhlacha diabhlaí. Thug mé an chíor duit fosta le go gcóireofá do dhlaoithe ciardhubha ní le mo scornach a stialladh. |
O SON OF DESIRE! How long wilt thou soar in the realms of desire? Wings have I bestowed upon thee, that thou mayest fly to the realms of mystic holiness and not the regions of satanic fancy. The comb, too, have I given thee that thou mayest dress My raven locks, and not lacerate My throat.
80 |
O Mo Sheirbhisich! Is sibh craobhan mo gharraidh: feumaidh sibh measan math agys iongantach a thoirt ach am bi prothaid agaibh fèin agus càch asda. Mar sin tha e mar fhiachaibh air na h-uile gun gabh iad compairt ann an ceaird agus dreuchd oir is ann an seo a tha diamhaireachd a' bheairteis. O sibhse thuigeas tha toradh an urra ri na meadhonan is bidh gràs Dhè uil' - fhoghainteach dhuibh. Bha agus bidh craobhan nach toir toireadh air an cur do'n teine. |
|
A Sheirbhísigh! Is sibhse crainn mo ghairdín; caithfidh sibh torthaí maithe, éachtacha a thabhairt uaibh le go mbainfidh sibh féin agus an chuid eile leas astu. Is ar an ábhar sin is gá don uile dhuine bheith ag gabháil do cheirdeanna agus do ghairmeacha óir is ann atá rún an tsaibhris, a mhuintír na tuisceana. I dtaca le héifeacht de bí ag brath ar a bhfuil d’acmhainní agat agus déanfaidh grástá Dé do dhóthain uilig duít. Na crainn a bhíonn gan torthaí is chuig an tine a bheirtí riamh iad agus a bhéarfar iad go deo. |
O MY SERVANTS! Ye are the trees of My garden; ye must give forth goodly and wondrous fruits, that ye yourselves and others may profit therefrom. Thus it is incumbent on every one to engage in crafts and professions, for therein lies the secret of wealth, O men of understanding! For results depend upon means, and the grace of God shall be all-sufficient unto you. Trees that yield no fruit have been and will ever be for the fire.
81 |
O Mo Sheirbhisich! An fheadhainn as isle de dhaoine 'se an fheadhainn nach toir toireadh air thaiaimh. Tha an seòrsa seo air an cunntadh, gu deimhinnte mar a measg nam marbh: gu fìor tha na mairbh air am meas nas fheàrr ann an sùilean Dhè na na creutairean diomhain agus neo-iuachmhoir seo. |
|
A Sheirbhíseach! Is iad na daoine is suaraí an dream nach dtugann torthaí ar bith uathu ar talamh. áirítear a leithéidí, go deimhin, ar na mairbh, ní hea, is fearr le Dia na mairbh féin na an slua díomhaoin, beagmhaitheasach úd. |
O MY SERVANT! The basest of men are they that yield no fruit on earth. Such men are verily counted as among the dead, nay better are the dead in the sight of God than those idle and worthless souls.
82 |
O Mo Sheirbhisicki! Is iad na daoine as fhèarr iadsan a tha cosnadh am beòshiaint le an dreuchd aqus a' caitheamh orra fhèin agus air an càirdean air sgàth Dhè, Tighearna nan uile shaoghal. |
|
A Sheirbhíseach! Is iad na daoine is fearr an dream a thugann a mbeatha i dtír lena ngairm agus a chaitheann a gcuid orthu féin agus ar a muintir ar ghrá Dé, Tiarna an uile dhomhain. |
O MY SERVANT! The best of men are they that earn a livelihood by their calling and spend upon themselves and upon their kindred for the love of God, the Lord of all worlds.
|
Tha a bhean-bainnse dhiomhair agus mhìorbhuileach a bha chun a seo fo bhrat dhubhraidh an labhairt, a nis, troimh ghràs Dhè agus fhàbhar naomh, air a foiliseachadh eadhon mar an solus dealrach tha taomadh bho'n Fhear-gaoil. Tha mi toirt fianuis, a chàirdean, gu bheil am fàbhar foirfe, a' chonnspaid coimhlionta, an dearbhadh follaiseach agus an fhianuis daingnichte. Faicmid, a nis, dè dh'fhoilisicheas ar n-oidhirpean ann an slighe an sgaradh. Mar seo tha am fàbhar naomh uile-cheadaichte dhuibhse agus dhoibh-san a tha air Neamh is air thalaimh. Na h-uile ghlòir do Dhia, Tighearna nan uile shaoghal. |
|
Tá an Bhrídeog mhistiúil, éachtach a ceileadh go dtí seo faoi fhial na hurlabhra nochta anois trí ghrástá Dé agus trína fhabhar diaga, chomh soiléir leis an solas lonrach a dhealraíonn ó aílleacht an Leannáin. Tugaim fianaise, a chairde, go bhfuil an fabhar comhlíonta, an argóint curtha i gcrích, an cruthú curtha ar fáil agus an fhianaise taispeánta. Feictear anois cad é a thiocfaidh chun solais de bharr an díchill a dhéanfaidh sibh i slí an scartha. Is amhlaidh a deonaíodh an fabhar diaga go hiomlán daoibhse agus dóibh síud atá ar neamh agus ar talamh. Go raibh an uile mholadh le Dia, Tiarna an uile dhomhain. |
The mystic and wondrous Bride, hidden ere this beneath the veiling of utterance, hath now, by the grace of God and His divine favor, been made manifest even as the resplendent light shed by the beauty of the Beloved. I bear witness, O friends! that the favor is complete, the argument fulfilled, the proof manifest and the evidence established. Let it now be seen what your endeavours in the path of detachment will reveal. In this wise hath the divine favor been fully vouchsafed unto you and unto them that are in heaven and on earth. All praise to God, the Lord of all Worlds.
|