 |
|
|
O Charaid! Ann an gàrradh do chridhe na cuir càil ach ròs a' ghràidh agus na caill do ghrèim air spideag a' ghaoil agus deagh-dhùrachd. Taisq riut comunn nam firean agus seachain comunn nam mì-dhiadhaidh. |
|
A Chara! I ngairdín do chroí ná cuir ach rós an ghrá agus d’fhiliméala an cheana agus na páirte ná scaoil do ghreim. Bíodh meas thar luach agat ar chomrádaíocht na bhfíréan agus seachain gach cumann leis an dream aindiaga. |
O Friend! In the garden of thy heart plant naught but the rose of love, and from the nightingale of affection and desire loosen not thy hold. Treasure the companionship of the righteous and eschew all fellowship with the ungodly.
4 |
O Mhic A' Cheartais! Cait am faod fear-gaoil a dhol ach gu dùthaich a leannain? Agus cò am fear-siridh a gheibh fois air faibh bho miann a chridhe? De'n fhìor fhear-gaoil tha ath-aonadh mar bheatha agus sgaradh mar bhàs. Tha a bhroilleach falamh de fhoighidinn is chan 'eil sith 'na chridhe. Threìgeadh e iomadh beatha gu greasad a' dh'ionnsaigh àite-còmhnuidh a leannain. |
|
A Mhic An Chirt! Cén áit ar féidir le fear grá dul ach go tír a leannáin? Agus cén cuardaitheoir a fhaigheann suaimhneas as láthair mhian a chroí. Dar leis an bhfíorshuiríoch gur beatha é an t-athaontú agus gur bás é an scaradh. Bíonn a bhrollach folamh ó fhoighne agus ní bhíonn síocháin ar bith ina chroí. An iliomad beatha a thabharfadh sé suas le go ndeifreodh sé chun áitreabh a leannáin. |
O Son of Justice! Whither can a lover go but to the land of his beloved? and what seeker findeth rest away from his heart's desire? To the true lover reunion is life, and separation is death. His breast is void of patience and his heart hath no peace. A myriad lives he would forsake to hasten to the abode of his beloved.
5 |
O Mhic An Duslaich! Gu deimhinnte tha mi ag ràdh riubh: a measg nan uile dhaoine is e esan as mì-chùramaiche a bhios a' connspoid gun fheum is a bhios a' stri gu e fhèin àrdachadh os cignn a bhràthar. Eìsdibh, a chàirdean! Gum biodh gnìomhan is chan e briathran 'gar sgeadachadh. |
|
A Mhic Na Luaithe! Go deimhin deirimse leat: ar na daoine uile is é is mainneachtnaí an té a dhéanann conspóid gan bhun agus a iarrann ardú céime a fháil thar a bhráthair. Abair: a bhráithre, bíodh gníomhartha, ní focla, mar mhaisiú agaibh. |
O Son of Dust! Verily I say unto thee: Of all men the most negligent is he that disputeth idly and seeketh to advance himself over his brother. Say, O brethren! Let deeds, not words, be your adorning.
6 |
O Mhic Na Taimhainn! Tuig gu fìrinneach, an cridhe anns a bheil am freumhag as lugha de fharmaid a' còmhnuidh, cha bhuannaich e a chaoidh mo riòghachd bith-bhuan, is cha tharruing e toit milis na diadhachd a tha tighinn bho m' riòghachd naoimh. |
|
A Mhic Na Cré! Bíodh fhios agat, go deimhin, an croí ina bhfanann fuíoll éada dá laghad, ní thiocfaidh sé ar mo thiarnas síoraí go deo, agus ní bhfaighidh sé boladh cumhra na naofachta ag séideadh ó ríocht mo bheannaitheachta. |
O Son of Earth! Know, verily, the heart wherein the least remnant of envy yet lingers, shall never attain My everlasting dominion, nor inhale the sweet savors of holiness breathing from My kingdom of sanctity.
7 |
O Mhic A Ghraidh! Chan 'eil thu ach aon cheum bho na h-àirdean glòirmhoir shuas agus bho chraoibh nèamhaidh a' ghràidh. Thoir thusa aon cheum agus leis an ath te theirig a steach do'n riòghachd neo-bhàsmhor agus inntrinn pàilliuin na bith-bhuantachd. Mar sin èisd ris na tha air a thaisbeanadh le peann na glòire. |
|
A Mhic An Ghrá! Níl tú ach coiscéim amháin ó na harda glórmhara thuas agus ó chrann neamhaí an ghrá. Tug coiscéim amháin agus den dara ceann téigh ar aghaidh isteach sa ríocht shuthain agus gabh isteach i bpailliún na síoraíochta! Tug éisteacht mar sin dé bhfuil foilsithe ag peann na glóire! |
O Son of Love! Thou art but one step away from the glorious heights above and from the celestial tree of love. Take thou one pace and with the next advance into the immortal realm and enter the pavilion of eternity. Give ear then to that which hath been revealed by the pen of glory.
8 |
O Mhic Na Gloire! Bi ealamh air slighe na diadhachd agus inntrinn nèamh a' cho-chomuinn leamsa. Glan do chridhe le soilise an spioraid agus dean cabhag gu cùirt an Àrd-rìgh. |
|
A Mhic Na Glóire! Bí dian i gcosán na naofachta agus téigh isteach i niamh mo chaidrimh. Glan do chroí le snas an spioraid agus deifrigh chun cúirt an Té is Ró-Airde! |
O Son of Glory! Be swift in the path of holiness, and enter the heaven of communion with Me. Cleanse thy heart with the burnish of the spirit, and hasten to the court of the Most High.
9 |
O Failleas Grad! Gabh seachad air ìre iòsal an teagamh agus dirich gu ionadan àrda na cinnteachd. Fosgail sùil na fìrinn ach am faic thu àilleachd gun sgàile is gun eugh thu: beannaichte gun robh an Tighearna as barrail de na h-uile chruthaithear. |
|
A Scáile Ghearrshaolach! Fág staid shuarach an amhrais i do dhiaidh agus téigh suas go dtí arda sárcheannasacha ne deimhneachta! |
O Fleeting Shadow! Pass beyond the baser stages of doubt and rise to the exalted heights of certainty. Open the eye of truth, that thou mayest behold the veilless Beauty and exclaim: Hallowed be the Lord, the most excellent of all creators!
10 |
O Mhic An Dùrachd! Eisd ri seo: chan aithnich an t-sùil bhàsmhor a chaoidh an t-àilleachd buan is pha ghabh an cridhe marbh tlachd ach anns an t-sìthean sheargte. Oir lorgaidh mac-samhail a shamhail agus gabhaidh e tlachd ann an cuideachd a leithid fhèin. |
|
A Mhic Na Hainmhéine! éist leis seo: ní aithneoidh súil bhásmhar an scéimh shíoraí go bráth, ná ní thabharfaidh an croí neamhbeo taitneamh d’aon ní ach don bhláth seargtha, óir lorgaíonn gach ní a mhacasamhail agus baineann sult as cuideachta a leithéide féin. |
O Son of Desire! Give ear unto this: Never shall mortal eye recognize the everlasting beauty, nor the lifeless heart delight in aught but in the withered bloom. For like seeketh like, and taketh pleasure in the company of its kind.
11 |
O Mhic An Duslaich! Doill do shùilean ach am faic thu m'àilleachd: stop do chiuasan ach an èisd thu ri crònan milis mo ghutha: dìochuimhnich t-fhoghium ach ??? meal thu m'eòlais-sa: agus coisrig t'ionmhas bhuat ach an coisinn thu roinn seasmhach a cuan m'ionmhais gun dheireas. Doill do shùilean o gach nì ach m'àilieachdsa a mhàin: stop do chluasan ach a mhàin bho m'fhocal-sa: cuir bhuat t'fhoghium ach a mhàin eòlas Ormsa: a chum le sealladh glan, cridhe fjorghlan, agus cluais fhurachail, gun inntrinn thu cùirt: mo naomhachd.
(???: word missing from source text.) |
|
A Mhic Na Luaithe! Dall do shúile le go bhféachfaidh tú ar m’áilleacht; dún do chluasa le go n-éistfidh tú le séis bhinn mo ghlóir; folmhaigh tú féin ón uile fhoghlaim le go bhfaighidh tú do chuidse de m’eolas; agus déan tú féin a choisreacan ar an mhaoin le go bhfaighidh tú páirt mharthanach d’aigéan mo shaibhris shíoraí. Dall do shúile, a deirim, ar an uile ní ach m’áilleacht; dún do chluasa ar an uile ní ach mo bhriathar; folmhaigh tú féin ón uile fhoghlaim ach m’eolas-sa ionas go mbeidh radharc glinn, croí glan agus cluas aireach agat agus tú ag dul isteach i gécúirt mo naofachta. |
O Son of Dust! Blind thine eyes, that thou mayest behold My beauty; stop thine ears, that thou mayest hearken unto the sweet melody of My voice; empty thyself of all learning, that thou mayest partake of My knowledge; and sanctify thyself from riches, that thou mayest obtain a lasting share from the ocean of My eternal wealth. Blind thine eyes, that is, to all save My beauty; stop thine ears to all save My word; empty thyself of all learning save the knowledge of Me; that with a clear vision, a pure heart and an attentive ear thou mayest enter the court of My holiness.
12 |
O Mhic An Dà Sheallaidh! Dùin aon sùil agus fosgail an te eile. Dùin aon mu choinneimh an t-saoghail is na tha ann agus fosgail an te eile ri ài11eachd naomh t'fhear-gràidh. |
|
A Mhic An Dá Radharc! Dún súil amháin agus oscail an ceann eile. Dún súil ar an saol agus ar a bhfuil ann agus oscail an dara súil ar scéimh naofa an Fhir Ghrá! |
O Man of Two Visions! Close one eye and open the other. Close one to the world and all that is therein, and open the other to the hallowed beauty of the Beloved.
13 |
O Mo Chlann! Tha eagal orm, le ceò1 a' chalamain o nèamh air a ghoid oirbh, gun tuit sibh air ais ann an sgàilean call iomlain agus ri linn nach do dh'amhairc sibh riamh air àilleachd an ròis gun till sibh gu uisge agus criadh. |
|
A Chlann! Is é m’eagla má chailleann sibh séis coilm neimhe, go dtitfidh sibh siar faoi scáthanna na cailliúna iomláine agus, gan féachaint duit choíche ar áilleacht an róis, go bhfillfidh sibh ar an uisce agus ar an gcréafóg. |
O My Children! I fear lest, bereft of the melody of the dove of heaven, ye will sink back to the shades of utter loss, and, never having gazed upon the beauty of the rose, return to water and clay.
14 |
O Chairdean! Na trèig an t-àilleachd bith-bhuan airson àilleachd tha bàsmhoir is na leagaibh ar gràdh air saoghal bhàsmhor an duslaich. |
|
A Chairde! Ná tréigigí an áilleacht shíoraí ar mhaithe le háilleacht a chaithfidh dul in éag agus ná suígí bhur gcion ar shaol suthain seo na luaithe. |
O Friends! Abandon not the everlasting beauty for a beauty that must die, and set not your affections on this mortal world of dust.
15 |
O Mhic An Spioraid! Tha an t-àm a'tighinn anns nach nochd spìdeag na naomhachd na duatharachdan falaichte is bheirear bhuabh an ceòl nèamhaidh agus an guth o na h-àirdeabh. |
|
A MHIC AN SPIORAID! Tá an uair ag teacht nach nochtfaidh filiméala na naofáchta feasta na rúndiamhra ceilte agus bainfear díbh go léir an tséis spéartha agus an guth ó neamh. |
O Son of Spirit! The time cometh, when the nightingale of holiness will no longer unfold the inner mysteries and ye will all be bereft of the celestial melody and of the voice from on high.
16 |
O Brigh An Dearmaid! Labhraidh mìltean theanga ann an aon chànain agus tha mìltean nithean duatharach air an taisbeanadh ann an aon fhonn: gidheadh, ochòin, chan 'eil cluas ann a chiuinneas, no cridhe a thuigeas. |
|
A Shamhail Na Neamh-aire! Labhraíonn an iliomad teanga mhistiúil in aon urlabhra amhaín agus nochtar rúndiamhra do-áirimh san aon séis; ach faraor! níl cluas ann a éisteoidh ná croí a bhraithfidh. |
O Essence of Negligence! Myriads of mystic tongues find utterance in one speech, and myriads of hidden mysteries are revealed in a single melody; yet, alas, there is no ear to hear, nor heart to understand.
17 |
O Chomhluadairean! Tha na geataichean a dh'ionnsaigh Luchd-gun-àite 'nan seasamh farsuing, fosgailte agus tha còmhnuidh an fhir-gràidh sgeadaichte le fuil an fhir-gaoil, gidheadh tha na h-uile ach giè bheag as aonais a' bhaile naoimh seo agus eadhon de'n fheadhainn seo cha d'fhuairear ach dòrlach beag le cridhe fìor-ghlan agus spiorad beannaichte. |
|
A Chomrádaithe! Tá na geatái ar leathadh a osclaíonn amach ar an Do-Chuimsitheach agus tá áitreabh an Leannáin maisithe le fuil lucht an ghrá. Ina ainneoin sin níor bhain ach an beagán an chathair neamhaí amach agus fiú ar an mbeagán sin ní bhfuarthas ach an dream is lú a bhfuil croí glan agus spiorad beannaithe acu. |
O Comrades! The gates that open on the Placeless stand wide and the habitation of the loved one is adorned with the lovers' blood, yet all but a few remain bereft of this celestial city, and even of these few, none but the smallest handful hath been found with a pure heart and sanctified spirit.
18 |
O Sibhse Tha Còmhnuidh Sa Phàrras Shuas! Glaodh ri cloinn na cinnte, ann an rìoghachdan na naomhachd, dlùth do'n Phàrras neamhaidh, gu bheil gàrradh nuadh air a thighinn ris timcheall air am bi luchd-còmhnuidh na rìoghachd shuas agus luchd-àiteachaidh neo-bhàsmhoir a' Pharrais shuas, ri cur charan. Dean strì, mar sin, ach an ruig thu an staid sin, ach am fuasgail thu duatharachd a' ghaoil as na sithein-gaoithe aige is gun oilein thu diòmhaireachd a' ghliocais naaoimh agus iomlan bho a mheasan buan. Tha sòlas aig sùilean an fheadhainn a theid a steach 'sa dh'fhuiricheas ann. |
|
A áitritheoirí An Pharthais Ró-airde! Fógraígí do chlann na dearfachta gur nochtadh taobh istigh de ríocht na naofachta in aice an an pharthais neamhaí gairdín nua a dtéann cónaítheoirí na bhFlaitheas agus áititheoirí an pharthais ardaithe timpeall air. Déanaigí iarracht, mar sin, le go mbainfidh sibh an chéim sin amach, go dtabharfaidh sibh chun solais rúndiamhra grá óna bhláithíní agus go bhfoghlaimeoidh sibh rún na heagna diaga, foirfe óna thorthaí síoraí. Is sólás é do shúile an dreama a théann isteach agus a mhaireann ann. |
O Ye Dwellers in the Highest Paradise! Proclaim unto the children of assurance that within the realms of holiness, nigh unto the celestial paradise, a new garden hath appeared, round which circle the denizens of the realm on high and the immortal dwellers of the exalted paradise. Strive, then, that ye may attain that station, that ye may unravel the mysteries of love from its wind-flowers and learn the secret of divine and consummate wisdom from its eternal fruits. Solaced are the eyes of them that enter and abide therein!
19 |
O Mo Chairdean! Ma dhìochuimhnich sibh a' mhaduinn fìor agus dealrach ud, anns an àite naomh agus beannaichte seo, a bha sibh uile cruinn 'na mo lathair fo sgàile craoibh na beatha a tha fàs anns a' Pharras uile giòirmhoir. Le fiamh, dh'èisd sibh am feadh is a labhair mi na briathran naomha seo: A chàirdean, na ròghnaich do thoil fhèin roimh mo thoil-sa: na lùig dhuit fhèin ni sam bith nach do mhiannaich mi dhuit, is na tig thugam le cridheachan marbh, air an truailleadh le iarrtusan is ana-miannan saoghalta. Nan naomhaicheadh sibh ar n-anaman, chuimhnicheadh sibh aig an uair seo an agrave;ite agus ma thimcheall agus bhiodh fìreantachd mo bhriatht-&ran air fhoiliseachadh dhuibh uile. |
|
A Chairde! An é go bhfuil dearmad déanta agaibh ar an mhaidin fhíor, lonrach úd a raibh sibh cruinnithe i mo láthair i dtimpeallacht naofa, bheannaithe na háite faoi scáth chrann na beatha a cuireadh sa pharthas uileghlórmhar? Faoi scanradh a d’éist sibh liom agus mé ag cur in iúl na dtrí bhriathar rónaofa seo: A chairde! ná roghnaígí bhur dtoil féin thar mo thoilse, ná hiarraigí an ní nár iarr mise daoibh agus ná druidigí i mo leith agus croí neamhbheo agaibh, é truaillithe le mianta díombuana agus le dúil shaolta. Dá mba rud é go ndéanfadh sibh bhur n-anamacha a choisreacan, chuimhneodh sibh san am atá i láthair ar an áit agus ar an timpeallacht úd agus nochtfaí fírinne mo chainte daoibh go léir. |
O My Friends! Have ye forgotten that true and radiant morn, when in those hallowed and blessed surroundings ye were all gathered in My presence beneath the shade of the tree of life, which is planted in the all-glorious paradise? Awe-struck ye listened as I gave utterance to these three most holy words: O friends! Prefer not your will to Mine, never desire that which I have not desired for you, and approach Me not with lifeless hearts, defiled with worldly desires and cravings. Would ye but sanctify your souls, ye would at this present hour recall that place and those surroundings, and the truth of My utterance should be made evident unto all of you.
|
|
|
San ochtú líre de na línte rónaofa i gcúigiú Táibléad an Pharthais is é a deirtear: |
[In the eighth of the most holy lines, in the fifth Tablet of Paradise, He saith:]
20 |
O Sibhse A Tha Nar Laighe Mar Mhairbh Air Leid Na Mi-Chùraim! Tha ùine air a dhol seachad is tha ar beatha luachmhoir an ìre mhaith crìochnaichte ach fhathast, cha do ràinig aon anail ionracais gu cùirt ar naomhachd uaibh. Ged a tha sibh bàithte ann an cuan na creidimh, gidheadh le ar bilean tha sibh ag aideachadh an aon chreideis fiòr ann an Dia. Esan air a bheil fuath agam, ghràdhaich sibh agus rinn sibh caraid de mo nàmhaid. A dh'aindeoin sin tha sibh a' coiseachd air mo thalaimh riaraichte agus fèin-thoilichte gun chùraim gu bheii mo thalamh sgith dhiubh is gu bheil gach nì ann 'gar seachnadh. Nam fosgiadh sibh ar sùilean, ròghnaicheadh sibh gu firinneach na mìltean dòlais roimh an sòlas seo agus chunntadh sibh am bàs na b'fheàrr na a bheatha seo. |
|
A Dhaoine A Bhíonn I Bhur Luí Mar Mhairbh Ar Iomaí Na Neamh-aire! Chuaigh na cianta thart agus ní mór nach bhfuil bhur mbeatha luachmhar críochnaithe; mar sin féin, níor shroich oiread agus puth amháin glaineachta uaibh go cúirt ár naofachta. Cé go bhfuil sibh báite in aigéan an mhíchreidimh, admhaíonn sibh, dá ainneoin sin, le bhur mbeóla aon chreideamh Dé. An té ar a bhfuil gráin agam, ghráigh sibh é agus is le mo namhaid a cheangail sibh páirt. Ach cheana, siúlann sibh ar mo thalamhsa agus sibh bogásach, sásta libh féin, gan aire ar í a bheith cortha díbh agus gach aon inti do bhur seachaint. Dá mba rud é go n-osclódh sibh bhur súile, b’fhearr libh, go deimhin, deich míle léan ná an lúcháir seo, agus mheasfadh sibh an bás féin a bheith níos fearr ná an bheatha seo. |
O Ye that are Lying as Dead on the Couch of Heedlessness! Ages have passed and your precious lives are well-nigh ended, yet not a single breath of purity hath reached Our court of holiness from you. Though immersed in the ocean of misbelief, yet with your lips ye profess the one true faith of God. Him whom I abhor ye have loved, and of My foe ye have made a friend. Notwithstanding, ye walk on My earth complacent and self-satisfied, heedless that My earth is weary of you and everything within it shunneth you. Were ye but to open your eyes, ye would, in truth, prefer a myriad griefs unto this joy, and would count death itself better than this life.
|