NA BRIATHRAN FALAICHTE |
NA BRIATHRA FOLAITHE | |
|
||
|
21 | ||
O Mhic An Duine! Air a' chraoibh as boilisgich ghlòir, chroch mi dhuit measan taghte; carson a rèisd a thionndaidheadh thu air falbh, riaraichte le nithean nach 'eil cho math? Till mar sin chun nan nithean as fheàrr a bhios dhuit anns an rioghachd shuas. |
A Mhic An Duine! Ar chrann na glóire lonraí chroch mé fíorscoth na dtorthaí duit. Cad chuige ar thiontaigh tú uathu agus bheith sásta le rud nach bhfuil chomh maith céanna? Fill mar sin ar an ní is fearr duit sa ríocht thuas! | |
22 | ||
| O Mhic An Spioraid! Chruthaich mi uasal thu ach dh'islich thu thu fhèin. Èirich mar sin a dh'ionnsaigh an ni sin airson na chruthaicheadh tu. | A Mhic An Spioraid! Is uasal a chruthaigh mé tú, agus ina dhiaidh sin féin d’ísligh tú tú féin. éirigh, dá bhrí sin, chun an ní ar crutháiodh dó tú! | |
23 | ||
O Mhic An Ard-Cheannais! Tha mi 'gad eughachd a dh'ionnsaigh na bith-bhuan ach tha thusa sireadh an ni a theid a dhìth. Dè a thug ort tionndadh air falbh bho m'iarrtus-sa a shireadh t'iarrtuis fhèin? |
A Mhic An Ard-Cheannasaigh! Go dtí an rud atá suthain a ghlaoim ort teacht. Mar sin féin iarrann tú an rud atá díomuan Cad é a thug ort casadh ar leataobh ón rud is mian linn agus do mhian féin a lorg? | |
24 | ||
O Mhic An Duine! Na tèid a mach air do chòirichean is na iarr sealbh air nì nach 'eil iomchaidh dhuit. Sleuchd thu fhèin roimh ghnùis Dhè, Tighearna chumhachd agus neairt. |
A Mhic An Duine! Ná sáraigh an teorainn atá leagtha síos duit agus ná héiligh an ní nach cuí duit! Umhlaigh os comhair ghnúis Dé, Tiarna nirt agus cumhachta! | |
25 | ||
O Mhic An Spioraid! Na dean bòsd asad fhein os cionn an truaghain oir tha mise trèoirreachadh a cheum is chì e thu 'na do thruaillidheachd is nàraichear thu gu bràth. |
A Mhic An Spioraid! Ná déan mórtas i láthair na mbocht óir fhad is a threoraím ar a mbealach iad dearcaim ortsa i do dhroch-chás agus cuirim mearadh ort go síoraí. | |
26 | ||
O Mhic Na Bithe! Ciamar a dhiochuimhnicheas tu do lochdan fhèin is a ni thu othail mu lochdan chàich? An neach a ni seo tha e mailaichte agamsa. |
A Mhic An Tsaoil! Conas a d’fhéad tú dearmad a dhéanamh ar do lochta féin agus bheith ag gabháil de lochta cách? Tá mo mhallachtsa ar an té a dhéanann amhlaidh. | |
27 | ||
O Mhic An Duine! Na luaidh air lochdan chàich cho fad is a tha thu fhèin 'na do pheacach. Ma bhriseas tu an àithne seo tha mi toirt fianuis gum bi thu mailaichte. |
A Mhic An Duine! Ná lig thar d’anáil peacaí cách fhad is a bhíonn tú féin i do pheacach. Dá sárófá an aithne seo, is mallaithe a bheifeá agus ina thaobh seo déanaimse féin fianaise. | |
28 | ||
O Mhic An Spioraid! Tuig an fhirinn seo: esan a dh'òrduicheas daoine a bhith ionrac is a pheacaicheas e fhèin, cha bhuin e Dhòmhsa ged a bhiodh e fo m'ainm. |
A Mhic An Spioraid! Bí deimhin de: an té a deir le daoine bheith fíréanta agus a dhéanann éagóir é féin, ní liomsa é cé go mbéarfadh sé m’ainm. | |
29 | ||
O Mhic Na Bithe! Na cuir as leth anam an ni sin nach lùigeadh tu chur as do leth fhèin is na can an nì nach dean thu. Seo m'àithne agus coimhlion i. |
A Mhic An Tsaoil! Ná cuir i leith anam ar bith an ní nár mhian leat bheith curtha i do leithse, agus ná habair an ní nach ndéanann tú. Is í seo mo chomhairle duit, comhlíon tusa í. | |
30 | ||
O Mhic An Duine! Na diùlt nì do ma sheirbhiseach a dh'iarras e ort, oir is e aghaidh m'aghaidh-sa; mar sin bi ioraslach air mo bheulaibh-sa. |
A Mhic An Duine! Ná diúltaigh do mo sheirbhíseach, má iarrann sé aon ní ort, óir is í m’aghaidhse a aghaidh; dá bhrí sin, bíodh cotadh ort romham. | |
31 | ||
O Mhic Na Bithe! Thoir cunntas ort fhèih gach latha mus teid do ghairm gu cunntas a thoirt: oir thig am bàs ort gun fhios dhuit is bidh agad ri cunntas a thoirt airson do ghnìomhan. |
A Mhic An Tsaoil! Iarr tuairisc ort féin gach aon lá sula nglaofar chun cuntais ort, óir tiocfaidh an bás ort go formhothaithe, agus éileofar cuntas do ghníomhartha ort. | |
32 | ||
O Mhic An Ard-Cheannais! Rinn ma am bàs mar theachdaire àigh dhuit -- carson a tha thu a' caoidh? Thug mi air an t-soillse òirdhearcais dòirteadh ort -- carson a tha thu 'gad fholach fhèin bhuaithe? |
A Mhic An Ard-Cheannasaigh! Rinne mé den bhás teachtaire lúchára duit. Cén fáth a ndéanann tú dobrón? D’fhoilsigh mé niamhracht an tsolais ort. Cad chuige a bhfialaíonn tú tú féin uírthi? | |
33 | ||
O Mhic An Spioraid! Le sgeul aoibhneach an t-soluis tha mi a' cur fàilte ort -- dean gàirdeachas. Gu cùirt na naomhachd tha mi 'ga ghairm; dean còmhnuidh innte ach am be thu beò ann an sith gu siorruidh, buan. |
A Mhic An Spioraid! Le scéala aoibhinn an tsolais a bheannaím duit: déan gairdeas! Go cúirt na naofachta glaoim ort teacht; déan cónaí inte le go mairfidh tú faoi shíocháin go bráth. | |
34 | ||
O Mhic An Spioraid! Tha spiorad na naomhachd à toirt thugad teachdaireachd àqhmhor ath-aonaidh -- carson a tha thu caoidh? Tha spiorad á' chumhachd 'ga do dhaingneachadh 'na aobhar fhèin -- carson a tha thu 'gad fholach fhèin? Tha soilise A ghnùis 'ga so threòirechadh: ciamar a theid thu air seachran? |
A Mhic An Spioraid! Tugann spiorad na naofachta scéala aoibhinn athaontaithe duit; cad chuige a ndéanann tú dobrón. Daingníonn spiorad na cumhachta ina Chúis cad chuige a bhfialaíonn tú tú féin? Treoraíonn solas a Ghnúise tú; conas is féidir leat dul ar seachrán? | |
35 | ||
O Mhic An Duine! Na bi a' caoidh ach gu bheil thu cho fada bhuainn. Na dean gàirdeachas ach a mhàin gu bheii thu a' tarruing dlùth is a' tilleadh thugainn. |
A Mhic An Duine! Ná caoi ach amháin go mbíonn tú i bhfad uaim. Ná bíodh áthas ort ach amháin go mbíonn tú ag druidim liom agus ag filleadh ormsa. | |
36 | ||
O Mhic An Duine! Dean gàirdeachas ann an aoibhneas do chridhe ach am bi thu airidh air coinneachadh rium is ath-shoillseachadh m'àilleachd. |
A Mhic An Duine! Déan gairdeas le haoibhneas do chroí le go mb’fhiú tú casadh liom agus m’ailleacht a thaispeáint uait. | |
37 | ||
O Mhic An Spioraid! Na cuir dhìot trusgan a' phailteis is na irbhairtich do chuibhrionn as mo thobair iongantaich mus bi thu le tairt gu sìorruidh. |
A Mhic An Duine! Ná bain díot m’fhallaing sciamhach agus ná caill do chuid as m’fhuarán éachtach ar eagla tart a bheith ort go deo. | |
38 | ||
O Mhic Na Bithe! Biodh do cheuman 'nam àithntean air sgàth do ghràidh Dhomh agus àicheadh an ni tha thu miannachadh ma tha thu sireadh Mo thoileachais. |
A Mhic An Tsaoil! Siúil i mo reachta ar mhaithe le mo ghrá-sa agus diúltaigh don ní is ansa leat féin más mian leat teacht chun mo thola. | |
39 | ||
O Mhic An Duine! Na dean dearmad air m'àithntean ma tha gràdh agad air m'àilleachd is na dìochuimhnich m'earalais ma tha thu airson mo thoileachadh. |
A Mhic An Duine! Ná déan faillí im aithintí má tá grá agat do mo scéimh, agus ná déan dearmad ar mo chomhairlí más mian leat teacht chun mo thola. | |
40 | ||
O Mhic An Duine! Ged a shiubhladh tu troimh anabarrachd an domhain is troimh fharsuingeachd nan nèamhan chan fhaigheadh tu sith ach ann an géilleadh do m'àithntean agus ann an ùmhiachd roimh mo ghnuìs. |
A Mhic An Duine! Dá n-imeofá tríd ollmhéid an spáis agus dul trasna fairsinge neimhe ní bhfaighfeá aon suaimhneas ach tú ghéilleadh dár n-aithne agus bheith umhal os comhair ár nGnúise. | |
| ||
|
CEANN AN DUILLEAG |