| NA BRIATHRAN FALAICHTE Bahá'u'lláh Pairt 1 Bho'n Arabaich (1-20) |
NA BRIATHRA FOLAITHE Bahá'u'lláh Cuid 1 ón Araibis (1-20) | |
|
||
| IS E GLÒIR NAN GLÒIR | IS É GLÓR NAN GLÓRÉ | |
|
Seo an scéala a thuirling ó ríocht na glóire: teanga an nirt agus na cumhachta a chan é agus a d’fhoilsigh d’Fháithe na saolta fadó. Thógamar a bhunbhrí agus rinneamar leagan achomair de mar chomhartha grásta do na fíréin le go seasfaidh siad dílis do chúnant Dé, go gcomhlíonfaidh siad a chúram ina mbeatha agus go bhfaighidh siad seoid na suáilce diaga i ríocht an spioraid. | |
1 | ||
O Mhic an Spioraid! 'Se mo chiad chomhairle seo: Biodh agad cridhe glan, bàigheil, soillseach, chum gum biodh uachdranachd agad àrsaidh, neo-chriochnaichte agus bith-bhuan. |
A Mhic an Spioraid! Is í seo mo chéad chomhairle: gnóthaigh croí fíorghlan, lách, gealgháireach chun go mba leatsa flaitheas ársa, buanseasmhach, suthain. | |
2 | ||
O Mhic An Spioraid! An nì as ion-mhiannaichte leam os cionn nan uile nithean 'se ceartas: na tionndaidh bhuaithe ma tha thu 'gam iarraidh, is na dean dearmad air ma chuireas mi M'earbsa annad. Le a-chuideachadh, chi thu le do shùilean fhèin is chan ann troimh shùilean chàich, is eòlaidh tu t'eòlas fhèin is chan e eòlas do chiomhearsnaich. Cnuasaich air an seo 'na do chridhe mar as còir dhuit a bhith. Gu deimhinnte 'se ceartas Mo thiodhlac dhuit agus comharradh mo choibhneas gràidh. Mar sin cum e 'nad amhairc an còmhnuidh. |
A Mhic an Spioraid! Is é an ceart is ansa liom; ná diúltaigh dó má bhíonn dúil agat ionam, agus ná déan faillí ann le go ligfidh mé mo rún leat. Lena chuidiú sin, chífidh tú le do shúile féin agus ní trí shúile daoine eile, agus beidh fhios agat led eolas féin agus ní trí eolas do chomharsan. Taiscigh é seo i do chroí faoi mar ba chóir duit a bheith. Go deimhin is é an ceart mo thíolacadh duit agus comhartha mo thrócaire. Cuir, dá bhrí sin, i bhfianaise do shúl é. | |
3 | ||
O Mhic An Duine! Falaichte 'na mo bhith o chian agus ann am brigh mo shiòrruidheachd, b'aithne dhomh mo ghràdh dhuit; mar sin chruthaich mi thu 'nam iomhaigh fhèin agus thaisbein mi dhuit mo sgèimh. |
A Mhic Aa Duine! Faoi chaille mo bheatha imchéine agus faoi shíoraíocht ársa mo shaoil d’aithin mé mo ghrá duit; ar an ábhar sin, chruthaigh mé tú, ghrean mo dhealbh ort agus d’fhoilsigh mo scéimh duit. | |
4 | ||
O Mhic An Duine! Chruthaich mi thu air sgàth gun ghràdhaich mi thu. Mar sin gràdhaich thusa Mise ach an eugh mi air t'ainm is gun lìon mi t'anam le spiorad na beatha. |
A Mhic an Duine! Bhí grá agam do do chrutú, mar sin de chruthaigh mé tú. Dá bhrí sin, bíodh grá agat dom, chun go ngairfidh mé d’ainm agus go líonfaidh mé d’anam le spiorad na beatha. | |
5 | ||
O Mhic No Bithe! Gràdhaich mi ach an gràdhaich mi thusa. Mur a gràdhaich thu mi chan eil rian aig mo ghràdhsa ruighinn ort. Tuig sin, a sheirbhisich! |
A Mhic an Tsaoil! Biodh grá agat dom le go mbeidh grá agam duitse. Mura mbíonn grá agat dom, ní fhéadann mo ghrá tú a shroichint ar aon chor. Bíodh fhios agat é seo, a sheirbhiseach! | |
6 | ||
O Mhic Na Bithe! Is a mo ghràdhsa do Phàrras: t'ath-aonadh riumsa do dhachaidh n`eamhaidh. Inntrinn innte is na dean dàil. Is a seo a tha an dàn dhuit mar rioghachd air nèarnh 'nar uachdranas àrdaichte. |
A Mhic an Tsaoil! Is é mo ghrá do pharthas; is athaontú liomsa d’áit chónaí neamhaí. Téigh isteach ann agus ná déan moill. Is é seo atá ullmhaithe agam duit inár ríocht thuas agus inár dTiarnas ardaithe. | |
7 | ||
O Mhic An Duine! Me tha gràdh agad dhomhsa, tionndaidh air falbh bhuat fhèin: is me tha thu sireadh mo thoileachadh na biodh suim agad do do thoileachadh fhèin: ach am faigh thu bàs annamsa is gu mair mise gu sìorruidh annadsa. |
A Mhic An Duine! Má tá grá agat dom, diúltaigh duit féin agus má dhéanann tú mo thoil a lorg ná bíodh cás agat i do thoil féin le go bhfaighidh tú bás ionamsa agus go mbeidh mé beo ionatsa go síoraí. | |
8 | ||
O Mhic An Spioraid! Chan eil sìth ann dhuit ach is t'àicheadh fhèin agus tionndadh do m' ionnsaighsa; oir tha e mar fhiachaibh ort m'ainmsa a ghlòireachadh is chan e t'ainm fhèin; t'earbsa chuir annamsa is chan ann annad fhèin oir is e mo mhiann gun gràdhaichte mi a mhàin agus os cionn gach ni eile. |
A Mhic An Spioraid! Níl síocháin ar bith i ndán duit ach amháin má thréigeann tú tú féin agus iompú i mo threo; óir is cóir duit glóir a dhéanamh im ainmse, ní i d’ainm féin, agus muinín a chur ionamsa, ní ionat féin, mar is mian liom tú grá a bheith agat dom féin amháin os cionn a bhfuil ann. | |
9 | ||
O Mhic Na Bithe! Is e rno ghradh mo dhaingneachd; tha esan a theid a steach sàbhailte agus tèaruinte agus theid esan a chuireas a chùlaibh ris air seachran is a dhith. |
A Mhic An Tsaoil! Is é mo ghrá mo dhídean; is slán sábhailte an té a théann isteach ann, agus an té a iompóidh uaidh, rachaidh sé ar seachrán go deimhin agus millfear é. | |
10 | ||
O Mhic An Labhairt! Is tu mo dhaingneachd; inntrinn i ach am bi thu tèaruinte; tha mo ghràdh annad, biodh fhios agad, ach an lorg thu mi maille riut. |
A Mhic Na Hurlabhra! Is tú mo dhídean; téigh tusaisteach ann chun go mbeidh tú i do chónaí slán ansin. Is ionatsa a bhíonn mo ghrá, faigh eolas air seo le go bhfaighidh tú i bhfogus duit mé. | |
11 | ||
O Mhic Na Bithe! Is tu mo lòchran is tha mo shoillse annad. Faigh thusa bhuaithe do shoillse is na sior aon eile ach mi. Oir chruthaich mi thu ann am beairteas is dhòirt mi m'fhàbhar gu fialaidh ort. |
A Mhic an Tsaoil! Is tú mo lóchrann agus tá mo sholas ionat. Faigh tusa do loinnir uaidhsean agus ná hiarr neach eile ach mé. óir is saibhir a chruthaigh mé tú agus tá m’fhabhar doirte ort go flaithiúil. | |
12 | ||
O Mhic Na Bithe! Le làmhan cumhachd rinn mi thu is le meòirean neairt chruthaich mi thu; agus annad chàirich mi brigh mo shoillse. Bi sona leis is na sir ni eile oir tha m'obairsa gun chearb agus m'àithne daingean. Na ceasnaich e is na biodh teagamh agad mu timcheall. |
A Mhic an Tsaoil! Le lámha na cumhachta rinne mé tú agus le méara an nirt chruthaigh mé tú; agus is ionat a chuir mé bunús mo sholais. Bí sásta leis agus ná hiarr aon ní eile, óir tá m’obair foirfe agus tá m’aithint ceangailteach. Ná ceistnigh ina taobh, agus ná bíodh amhras ort fúithi. | |
13 | ||
O Mhic An Spioraid! Chruthaich mi saoibhir thu is carson a tha thu 'gad thoirt fhèin gu bochdainn? Rinn mi uasal thu is carson a tha thu 'gad isleachadh fhèin? A brigh an eò1ais thug mi beatha dhuit is carson a shireadh tu soillearachadh o neach eile ach mi? A crè a' ghraidh thug me cumadh ort; carson a dh'iarradh tu neach eile? Tionndaidh do fhradharc ort fhèin ach am faic thu mi 'na mo sheasamh air do thaobh a staigh, cumhachdach, foghainteach agus bith-bhuan. |
A Mhic An Spioraid! Is saibhir a chruthaigh mé tú. Cad chuige a dtugann tú tú féin síos go bochtaineacht? Is uasal a rinne mé tú. Cad leis a n-íslíonn tú tú féin? As bunús an eolais bheoigh mé tú. Cén fáth a n-iarrann tú tuiscint ó dhuine eile seachas mé? As cré an ghrá mhúnlaigh mé tú, conas a bhíonn tú ag gabháil d’aonduine eile? Iompaigh do shúil ort féin, chun go bhfaighidh tú mé i mo sheasamh ionat, cumhachtach, neartmhar agus féinchothaitheach. | |
14 | ||
O Mhic An Duine! Is tu mo rioghachd is cha theiring mo rioghachd is carson a rèisde a bhiodh eagal bàis ort? Is tu mo shoillse is cha tèid mo sholus as gu bràth; carson a rèisde a bhiodh eagal ort e dhol as? Is tu mo ghlòir is cha theiring mo ghlòir: is tu mo thrusgan is cha chaith e a chaoidh. Lean mar sin 'na do ghràdh dhomh ach am faigh thu mi ann an rioghachd na glòire. |
A Mhic An Duine! Is tú mo thiarnas agus ní scriostar mo thiarnas. Cad chuige ar baol duit do scrios? Is tú mo sholas agus ní mhúchfar mo sholas go deo. Cén fáth a bhfuil uamhan ort roimh do mhúchadh? Is tú mo ghlóir agus ní mheathann mo ghlóir; is tú m’fhallaing agus ní ídeofar m’fhallaing go deo. Mair, mar sin, de réir do ghrá dom, chun go bhfaighidh tu i ríocht na glóire mé. | |
15 | ||
O Mhic An Labhairt! Tionndaidh t'aodann do m'ionnsaigh-sa agus trèig na h-uile ach mise a mhàin; oir mairidh m'uachdranachd is cha tèid mo Rioghachd a dhith. Ged a shireadh tu neach eile ach mi, eadhon ged a rannsaicheadh tu an domhain gu sìorruidh, bidh do shaothair dìomhain. |
A Mhic Na Hurlabhra! Cas d’aghaidh le m’aghaidhse agus diúltaigh d’aon duine eile ach dom féin; óir maireann mo fhlaitheas go síoraí agus ní thiocfaidh críoch ar mo thiarnas go deo. Má iarrann tú neach eile seachas mé, is ea! má chuartaíonn tú an chruinne go bráth is in aisce a bheidh do chuardach. | |
16 | ||
O Mhic Na Soillse! Dìochuimhnich na h-uile ach mi agus co-labhair ri mo spiorad. Is e seo brìgh m'àithne is mar sin tionndaidh thuice. |
A Mhic An Tsolais! Déan dearmad ar an uile rud seachas mé agus déan caidreamh le mo spiorad. Cuid riachtanach de m’aithne é sin. Dá bhrí ain tiontaigh tusa chuici! | |
17 | ||
O Mhic An Duine! Bi riaraichte leamsa is na sir fear-cuideachaidh eile, oir chan fhoghainn aon neach eile a chaoidh dhuit. |
A Mhic An Duine! Bí tusa sásta liom agus ná hiarr cúntóir eile ach mé óir ní fhéadfaidh neach eile ach mé tú a shásamh go deo. | |
18 | ||
O Mhic An Spioraid! Na iarr orm ni nach eil sinn a' miannachadh dhuit, agus bi riaraichte leis na tha sinn air òrduchadh dhuit oir is e seo a bhios foirfeach dhuit ma bhios tu riaraichte leis. |
A Mhic An Spioraid! Ná hiarr orm an rud nach mian linn a bheith agat! Bí sásta, mar sin, lena bhfuil ordaithe againn ar do shonsa óir is é seo do leas más leor leat é. | |
19 | ||
O Mhic An t-Seallaidh Iongantaich! Shèid mi ort anail de mo spiorad ach an gràdhaicheadh tu mi. Carson a thrèig thu mi agus a shir thu neach eile gu ghràdhachadh. |
A Mhic Na Físe éachtAí! Chuir mé anáil de mo spiorad féin isteach ionat le go mbeifeá i d’fhear grá agam. Cad chuige ar thréig tú mé agus leannán eile seachas mé a lorg? | |
20 | ||
O Mhic An Spioraid! Is mòr mo chòir ort is chan urrainn dìochuimhne a dheanamh oirre. Tha mo ghràs dhuit cho pailt is nach urrainnear a cheil. Tha mo ghràdh a' còmhnuidh annad is nach urrainnear fholach. Tha mo shoillse aithnichte dhuit is chan urrainnear a mhùchadh. |
A Mhic An Spioraid! Is mór m’éileamh ort: ní féidir é a ligean i ndearmad. Is flúirseach mo ghrásta duit: ní féidir é a fholach. Rinne mo ghrá a áit chónaí ionat: ní féidir é a cheilt. Is follas duit mo sholas ní féidir é a dhorchú. | |
| ||
|
CEANN AN DUILLEAG |